16) ŞEHİTLER ÖLMEZ-VATAN BÖLÜNMEZ

Yayin Tarihi 27 Kasım, 2008 
Kategori MARŞLAR

 

 

ŞEHİTLER ÖLMEZ!

Önce vatan millet
Sonra ana ve yar
Bu yolda savrulan
Birileri var, Birileri var, Birileri var!

Ezan dinmez diyen
Bayrak inmez diyen
Şehit ölmez diyen
Birileri var, Birileri var!

Şehitler Ölmez! Ölmez!
Şehitler Ölmez!
Şehitler Ölmez! Ölmez… Şehitler ölmez!

Bayrakla dertleşen
Toprakla birleşen
Can verip devleşen
Birileri var, Birileri var, Birileri var!

Ezan dinmez diyen
Bayrak inmez diyen
Şehit ölmez diyen
Birileri var, Birileri var!

Şehitler Ölmez! Ölmez
Şehitler Ölmez!
Şehitler Ölmez! Ölmez… Şehitler Ölmez!
 

Mustafa Yıldızdoğan

 

kani-yerde-kalmayacak.jpg

Yorumlar

“16) ŞEHİTLER ÖLMEZ-VATAN BÖLÜNMEZ” yazisina 17 Yorum yapilmis

  1. Barış AYKUL yorum tarihi 27 Kasım, 2008 21:45

    Bilmiyordum dağların bu kadar dik olduğunu
    Bilmiyordum gecelerin bu kadar uzun olduğunu
    Bilmiyordum zamanın bu kadar yavaş geçtiğini
    Ama biliyordum içimdeki vatan sevgisini
    Biliyordum içimdeki aşkı.

    Kanımı istersin toprağım
    Yoksa cesedimi mi
    Yeter ki sen susa
    Suyun olurum senin

    Tasmasından bağlanmış çılgın köpek gibiyim
    Salıvermiyorlar ki gideyim
    Bilmiyorlar mı ki ben türk evladıyım
    Bırakın ben ölmeye gideyim

    Ben koymuşum bu yola baş
    İsterse düşsün kafama taş
    Vazgeçmem bu yoldan arkadaş
    Gelsin yedi düvel ezerim hepsini
    Allah yolunda başka değil…

    Ümit Yılbar,14.05.1993,bağgöze-siirt

  2. Barış AYKUL yorum tarihi 27 Kasım, 2008 21:51

    Ümit Yılbar…

    Milli sporcu,rock gitaristi ve ekonomist…

    Erdemli İnsan,Büyük Asker,Sevgili Arkadaşım…

    Gözlüklerini evde bırakıp lenslerle gittiği yedeksubaylık sınavlarında gönüllü olarak Komando seçilmiş,Eğirdirdeki Yedeksubay Eğitiminde dereceye girmesine rağmen kura çekebilmek amacıyla derecesini düşürttürmüş ve çektiği kura uyarınca Siirt-Bağgöze yokuşlu karakolunda görevlendirilmiştir…

    Kendisi 25.Eylül.1993 te Yassıdağ mevkiinde PKK terör örgütü militanlarınca şehit edilmiştir…

    Ebedi istirahatgahı Edirnekapı Şehitliğinde yatmaktadır…

    Toprağı bol olsun,mekanı cennet olsun…

  3. KOMUTAN KİZİ (HANSEL) yorum tarihi 26 Aralık, 2008 16:22

    KİBRİS SEHİTLERİ
    Türk anası ne düşünüyor?
    “… Zavallı valide ciğerparesini bir daha kokladı. Dedi ki: Hüseyin… Dayın Şıbka’da, baban Dömeke’de ağaların da sekiz ay evvel Çanakkale’de yatıyorlar. Bak son yongam sensin! Minareden ezan sesi kesilecekse, caminin kandilleri körlenecekse sütlerim haram olsun, öl de köye dönme. Yolun Şıbka’ya uğrarsa dayının ruhuna Fatiha okumayı unutma! Haydi oğul, Allah yolunu açık etsin.”
    (Oğlu Asker Hüseyin’i teşyî’ ederken [uğurlarken])
    Sonbaharın aysız gecelerinden biriydi. Bulutlar birbiri üzerine yığılmış, hava toprakla bu bulutlar arasında sıkışmış, ağırlaşmış göğüs darlığı çeken insanlar gibi sıcak dalgalarıyla teneffüsü boğucu bir tazyik altına almıştı. Karanlık o kadar yoğun idi ki sakin yıldızlı geceler bu korkunç karanlığa nispetle adeta gündüz sayılabilirdi. Yağmur bardaktan boşanırcasına dökülüyor, şimşekler, gökleri yere indirecek gibi yıkıyor, parçalıyor, güya cenge koşan askerleri top ve bomba bombardımanlarına alıştırmak istiyormuş gibi kulakların zarını patlatacak derecede kesilmeksizin devam ediyor, yıldırımlar birbirine rekabet edercesine zikzaklı ve ateşli hatlar çizerek tesadüf ettiği tabii ve sınaî her tabyayı tahrib ve ihrakta olanca şiddetiyle çalışıyordu. Tabiatın kıyametten bir numûne olan bu dehşetli hengamesi arasında beşerin kudret ve azmine delil olacak bir askeri faaliyet, bütün intizamıyla, bütün sakinliği ve ihtişamıyla devam ediyor; harekâtına zerre kadar halel getirmeden bir dakikasını bile kaçırmıyordu.
    Bilecik İstasyonu’nda bir askerî tren harekete âmâde idi, lokomotif istim hazinelerinde fazla geleni keskin bir hışırtıyla semâya savuruyordu, otuz iki vagon birbirine yapışmış, şanlı yolcularını taklid edercesine dizilmişti.
    İkinci kampana çalınmış olmalı ki vagonlara inen binen yok. Fakat askerî trenlerin ikinci kampanalarıyla üçüncü kampanaları arasında epeyce zaman geçtiğini biliriz. Sivil yolcu trenlerinin ân-ı hareketini ihtar eden kondüktörlerin “Tamam, tamam” nidaları askerî bir trenin harekete hazır olduğunu itham edemez. O sağdan saydıran, mevcudun adedini anlatan başka bir usule, başka bir ‘tamam’a tâbi olduğundan askerî memurlar bütün mevcudiyetleriyle çalışıyorlar, vazifelerini ikmâle uğraşıyorlardı.
    Trenin tam karşısında ve kapısı açık kırk beşlik bir vagonun hizasında bir karaltı vardı, oraya mıhlanmış duruyordu. Abdulkadir Kemal bu karaltının ne olduğunu anlamak istemişti, evvela nöbetçidir diye hükmetti. Hakikatte bu bir evlâd-ı vatan bekleyen şefkatli bir anneydi.
    Yanına yaklaştığı vakit, vücudu manevi kederlerin büktüğü bellerin rükû şeklini andırır bir şekilde biraz önüne doğru eğilmişti. Elinde bir değnekcik sırtında bağlı bir torba vardı. Karaltı, kendisinin sessiz lisanına ve inleyen kalbine tercüman olan mukaddes bir maksadla canlı bir abide gibi orada kakılmış kalmış bir Türk anasıydı. Yıldırımların salıverdiği kuvvetli projektörlerin aydınlığı sararmış, çizgili çehresini gösterdi. Başındaki örtü ıslanmış, çenesine, şakaklarına akçıl saçlarına yapışmıştı. Şimşek çaktığı her kısa zaman aralığında gözleri vagona yöneliyordu.
    Abdulkadir yaklaştı:
    - Valide burada ne duruyorsun? Sualiyle aşağıdaki konuşma başladı:
    - Şimendiferde asker oğlum var; onu geçirmeye, selametlemeye geldim.
    - Oğlun kimdir, nerelidir?
    - Söğüt’ün Akgünlü köyünden, Osmancığın ana yatağından Mahmud oğlu Hüseyin…
    - Çağırayım mı, görmek istiyor musun?
    - Ona bir sözüm var, söyleyecektim. Zahmet olmazsa, sana duâ ederim.
    Abdulkadir vagona koştu. Bir künye okudu. Mahmud oğlu Hüseyin, Söğüt. Bir ses:
    - Efendim. Benim Mahmud oğlu Hüseyin, Söğüt. Akgünlü’den.
    - Gel oğlum, seni anan görmek istiyor.
    Delikanlı vagondan atladı. Şimşeğin ışığı altında seçilebilen levendine bir vücud, filiz gibi bir boy, Hüseyin Polat, müheykel gibi hazır ol vaziyetinde sağ el selam ve ihtiram mevkiinde Abdulkadir’in karşısında emre âmâde idi. Beraberce yürüdüler. Muhterem validenin karşısında durdular. Hüseyin anasının elini öptü. Zavallı valide ciğerparesini bir daha kokladı. Dedi ki:
    - Hüseyin… Dayın Şıbka’da, baban Dömeke’de ağaların da sekiz ay evvel Çanakkale’de yatıyorlar. Bak son yongam sensin! Minareden ezan sesi kesilecekse, caminin kandilleri körlenecekse, sütlerim haram olsun, öl de köye dönme. Yolun Şibka’ya uğrarsa dayının ruhuna Fatiha okumayı unutma! Haydi oğul, Allah yolunu açık etsin.” dedi.
    Hüseyin bu sözleri kalbinin en derin ahd ve vefa yerine gömdüğünü îma eden bir saygı ile dinlemişti. Anasını ve Abdulkadir’i selamladı, gitti. Abdulkadir, bu büyük ruhlu kadınla yalnız kalmıştı, sordu:
    - Valide demek ki sizin soyun erkekleri hep şehit oldular öyle mi?
    - Yalnız bizim soy değil, oğul. Elli yıldır köylü, mezarlığa delikanlı gömemedi. Din dursun da; ko biz hep ölelim.
    - Şimdi köyünüzde hiç erkek yok mu?
    - Köyümüz bütün erkek dolu.
    Bizi beğenemediniz mi, hiçbir işimiz geri kalmadı. Evvelden nasılsak yine öyleyiz, bağrımıza kara taş bağladık düşman mahvoluncaya kadar dayanacağız. Yaradanım bana o günü göstermeden canımı almasın dedi. Abdulkadir bu ulu validenin karşısında donmuş kalmıştı. Dayanamadı, gözlerinden iki iftihar damlası salıverdi ve bir îman ve kanaatle şu sözleri söyleyerek ayrıldı:
    Milleti doğuran da ana, yaşatan da. Türk anası hâlâ oradaydı, trenin hareketini bekliyordu.

    KIBRIS ŞEHİTLERİ (http://sehitlerolmez.blogcu.com/437465/)Kıbrıs’ta vatanın bölünmezliği uğruna hayatlarını hiçe sayarak büyük bir cesaret ve kahramanlıkla canlarını verip gökteki hilal ile yıldızı bayrak, toprağıda vatan yaparak kara toprağın bağrında sıra dağlar gibi yatan şehitlerimiz vatan savunmasını canlarından üstün tutmuş vatan sevgisini nesilden nesile anlatarak ruhlarını şad ediyorsak siz şehitlerimizin kahramanlığını vatanseverliğini de nesilden nesile anlatarak sizleri unutmayacağımız gibi unutturmayacağız da!
    Sizlerin yeri çok güzel, şehitliğin her kişiye nasip olamayacağını biliyoruz, ama yokluğunuza dayanmak çok zor. Sizleri çocuklarınız; ana, baba ve eşleriniz rüyasında görüyorlar. Sizlere sarılıyor ama uyandığımızda göz yaşından başka birşey kalmıyor. İnsan engellerini aştıkta, kader engellerini aşamadık. Kader bu sahadet mertebesine ermiş arkadalarımızın geride bıraktıkları ve bizlere emanet ettikleri şehit eşleri, çocukları anne ve babaları ile malül gazilerimize sesleniyoruz. Derneğimize üye olmakla devletimizin bizlere tanıdığı her türlü maddi manevi katkılarının neler olduğu imkanlarına sahip olacak ve sizlerin üye olmasıyla daha da güç kazanacağız.

  4. abdurahman erkuş yorum tarihi 21 Mayıs, 2009 21:14

    şehitler ölmez vatan bölünmez şehitlerimizin kanı yerde kalmaz

  5. beste yıldız yorum tarihi 3 Mayıs, 2010 20:39

    şehitler ölmez vatan bölünmez
    kalbimizde yaşar acısı dinmez

    düşündünmü hiç arkadaş ölen şehitlerden birinin anası olsaydın napardın düşün hergün en az 10 asker ölüyor 10 bir düşün

  6. kenan ellidokuzoğlu yorum tarihi 18 Temmuz, 2010 00:18

    ne mutlu T Ü R K Ü M diyene.

  7. ali beyatli yorum tarihi 26 Ekim, 2010 07:09

    Vatan sagolsun

  8. bilal kaplankıran yorum tarihi 5 Ocak, 2011 14:30

    vatan sağolsun yine savaş çıksa ilçemiz tehlikede
    olsa canımımı bile veririm

  9. Vatan | Game Glist yorum tarihi 18 Temmuz, 2011 01:46

    [...] Vatan yenidenergenekon.com [...]

  10. sibel boskurt yorum tarihi 18 Ağustos, 2011 09:28

    ŞEHİTLER ÖLMEZ!

    Önce vatan millet
    Sonra ana ve yar
    Bu yolda savrulan
    Birileri var, Birileri var, Birileri var!

    Ezan dinmez diyen
    Bayrak inmez diyen
    Şehit ölmez diyen
    Birileri var, Birileri var!

    Şehitler Ölmez! Ölmez!
    Şehitler Ölmez!
    Şehitler Ölmez! Ölmez… Şehitler ölmez!

    Bayrakla dertleşen
    Toprakla birleşen
    Can verip devleşen
    Birileri var, Birileri var, Birileri var!

    Ezan dinmez diyen
    Bayrak inmez diyen
    Şehit ölmez diyen
    Birileri var, Birileri var!

    Şehitler Ölmez! Ölmez
    Şehitler Ölmez!
    Şehitler Ölmez! Ölmez… Şehitler Ölmez!

  11. yalnız_kurt yorum tarihi 21 Eylül, 2011 11:09

    vatanı vatan yapan üstündeki kandır
    eger ugrunda öle varsa o zaman vatandır

    biz vatan için canımızı vermeye hazırız
    her ne olursa olsun asla davamızdan vazgeçmeyecegiz

    NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE !!!

    ULU ÖNDER MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

    ALLAH TÜRKÜ KORUSUN VE YÜCELTSİN

    _YALNIZ_KURT_

  12. harun kaya yorum tarihi 21 Ekim, 2011 00:26

    varya ben bu teröristlerin anasını ulan keşke asker olsam orda olsam bayrak vatan için yapmıcam şey yoktur canımmı vatana millete bayrağa helal olsun bir ginde 26 tane şehit onu duyunca hayattan koptum artıkk :((((((((((((((((

  13. Bahdiyar Humbet yorum tarihi 29 Ağustos, 2012 16:40

    gun geler tum sherefsiz teroristler cevap vermek zorunda kalirlar tipki shimdi oldugu kibi

  14. Bahdiyar Humbet yorum tarihi 29 Ağustos, 2012 16:43

    dunyada barish icin savashan insanlar benim kardeshlerim

  15. eren cihan yorum tarihi 24 Aralık, 2012 16:47

    şehitler ölmez vatan bölünmez!!!!!!!!!!!!!!!!

  16. sema gvrcn yorum tarihi 8 Şubat, 2013 14:56

    tüm köpeklerin soyu tükenecekk bu bayrakta inmeyecek

    Soyu soysuz olan pkk toprak senin neyineee
    Duy ulan soysuz NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!!!!!

  17. muhammet görünmez yorum tarihi 15 Nisan, 2013 21:30

    vatan vatan önce vatan sonra yatan sonra ana sonra çoluk cocuk. ey TÜRK yerde ve gökte dalgalan ey şaqnlı bayrağım

Yorum yap




+ 2 = 7